เรา

เรามีบ้านหลังใหญ่ขึ้น … แต่เรามีเวลาให้กันน้อยลง

เรามีถนน และรถยนต์เพิ่มขึ้น … แต่เราใช้เวลาในการเดินทางนานขึ้น

เราหาซื้อความสะดวกสบายได้ง่ายดาย … แต่เรามีความสุขน้อยลง

เรามีการแพทย์ที่ก้าวหน้า และยารักษาโรคนานาชนิด … แต่เราเจ็บป่วยกันง่ายขึ้น

เราใช้เวลาในการหา “เงิน” และนับ “เงิน” มากขึ้น … แต่เรารู้สึกจนลง และไม่มั่นคงยิ่งขึ้น

เรามีการศึกษา และค้นคว้าความรู้รอบตัวมากมาย … แต่เราไม่เคยเรียนรู้ตัวเราเอง

เราผ่านประสบการณ์หลากหลาย … แต่เรากลับทำผิดซ้ำในเรื่องเดิมๆ

เราแวดล้อมไปด้วยผู้คนมากมาย … แต่ในขณะเดียวกันเรารู้สึกเหงา และเศร้าใจยิ่งขึ้น

เราคิดฝันอยากเป็นอะไรๆ มากมายซึ่งในบางขณะเราก็ไม่รู้ว่า คืออะไร … รู้เพียงแต่ว่าไม่อยากเป็นตัวเราเอง

เราเรียกร้องให้คนอื่นเห็นใจ และเข้าใจตัวเรา … แต่เราไม่เคยใส่ใจคนอื่นแม้แต่น้อย

เราพูดกันมากขึ้น … แต่เราฟังกันน้อยลง

เราอดทน และให้อภัยกันยากขึ้น

เรามีเหตุผลเข้าข้างตัวเราเองเสมอ

เราได้ยินเสียงหัวใจ และความรู้สึกของตัวเองน้อยลง

เรามองโลกไม่สวยงาม บริสุทธิ์เหมือนวันคืนในวัยเยาว์

เรามักคิดว่าเราเข้าใจตัวเอง แต่โลก และคนอื่นไม่เข้าใจเรา … เสมอ