Many faces – คือคนในความทรงจำ
บันทึกเรื่องเล่าชุดใหม่ที่กำลังจะทยอยโพสต์บนบล็อก หลังจากห่างหายจากการเขียนบล็อกไปร่วมเดือน ทั้งเพราะความไม่ขยัน (ก็ขี้เกียจนั่นแหละ) และภาระกิจส่วนตัว บันทึกเรื่องเล่าตอนใหม่ มีชื่อว่า “Many faces – คือคนในความทรงจำ” …
………………………………………………………….
ตลอดห้วงเวลา 6 – 7 ปีที่ผ่านมาของชีวิต และการเดินทาง ได้รู้จักผู้คน และเพื่อนใหม่ที่ร่วมเส้นทาง ใช้ชีวิต เรียนรู้ แบ่งปัน ผูกพัน รักใคร่ … แม้เพียงช่วงสั้นๆ ชั่วขณะหนึ่งของชีวิต
บ้างเข้ามา ผ่านพบ แล้วลาจากกันไป และยังไม่รู้ว่าจะได้เจอะเจอกันอีกไหม
บ้างยังคบหา สนิทสนม คุ้นเคยกว่าวันเก่าก่อน
บ้างเหลือไว้แค่ความทรงจำในลิ้นชักของกาลเวลา
บ้างจากลา เพื่อให้เวลานำเรามาพบกันใหม่
ใบหน้าเหล่านี้ (Many faces) คือผู้คนในความทรงจำ คือของขวัญแห่งกาลเวลา และการเดินทาง
ตอนแทนนักเดินทางให้ประัทับใจไม่รู้เลือน
…………………………………………………………….
ขอบคุณการเดินทาง เวลา และทุกใบหน้าที่ทำให้เราได้พบ และรู้จักกัน
อ่าน => ดาหลา/เหอ เหม่ย หลิง , โมริ , หลิว กั๋ว เฉิง/เหิรฟ้า , ภูวิ , ทองฮักและสุขสัน , สามเณร เหล่ากอแห่งสมณะ, คือคนในความทรงจำ@เมืองหลวง(พระบาง) , คือคนในความทรงจำ@ปาย , คือคนในความทรงจำ – พระธิเบต/ดอร์เจ , คือคนในความทรงจำ@ลี่เจียง
gunthasith
สวัสดี ค่ะ น้องติ่ง
ขอเรียนว่า อาการเดิม กว่าจะเข้ามาเม้นท์ ลืม password อันที่ลืมกลับไม่ใช่ พาสเวิด แต่ลืมชื่ผู้ใช้ เพราะใส่นามสกุลเข้าไป ช่วงเปลี่ยนแปลงชื่อนามสกุลค่ะ พี่แอ๊ว ชื่อ สุทธิพร รัตนธร แล้วค่ะ รัตนธร คือ ชื่อรอง และมีนามสกุลใหม่ว่า “ศรัทธา” ทวงถามว่า Many Faces จะนำสุทธิพร รัตนธร มาลงเมื่อไร ลุ้นอยู่ ว่า แต่วิทยานิพนธ์ไปถึงไหนแล้วค่ะ ชีวิตพี่หลังแต่งงาน เปลี่ยนไปมาก ทั้งความคิดจิตใจ เรียนรู้อะไรมากมายเพิ่มเติม อันที่จริงก็เป็นสิ่งดี ที่ได้เจอความรู้สึกอีกแบบ อีกโลก มันเปลี่ยนแปลง ชีวิต ไม่เป็นแบบเดิม จึงได้ศึกษาเรียนรู้และผ่านแบบฝึกหัดแบบขอบคุณที่พบความยาก ทำให้เรามีประสบกสรณ์มากขึ้น บำเพ็ญทุกข์กิริยาบารมี อดทนมากขึ้น ใช้สติมากๆ และละความยึดติด และมีมโนทัศน์ที่มั่นคง กำหนดรู้ ไม่ประมาท โอ้ยย อย่าว่าใช้ภาษาพูดมากไปเลย ภาษาที่เข้าใจได้นั้นดีมากพอ มิใช่หรือ พี่แอ๊วเจอ เรื่องจริง แบบพระเวสสันดร ตอน ชักพระขันธ์สินชัย แต่กลับเก็บแล้ว สร้างบารมีต่อ บททดสอบชีวิตคงดำเนินอบู่ท่ามกลาง ความเป็นของสมมุตินี้เอง
ลอกมา ด้วยความเคารพ นะ “ในวาระอันเป็นมงคลฤกษ์ ข้าพเจ้าขอทำพิธีเจิม และเปิด Suthiporn’s blog อย่างเป็นทางการ ณ บัดเดี๋ยวนี้”
กันต์ฐศิษฏ์
ขออภัยอย่างยิ่งที่ปล่อย บล็อกให้ร้าง ผีคงไม่กล้าสิง ขอให้เทวดาคุ้มครองอยู่เถอะนะ น้องติ่งเมตตาแวะไปดูบ้างซินะ เมื่อ๒๖ เมษางานวันเกิดท่านเจ้าคุณอาจารย์เทียบฯ (วันเกิดจริง ๒๗ แต่ตรงวันจันทร์เลยเลื่อนจัดวันอาทิตย์ )ที่วัดโพธิ์ เจอเพื่อนๆ น้องรหัส ๕๐ หลายคนค่ะ เอิ๊กอ้าก
วันนี้ วันอาสาฬหบูชา วันพระรัตนตรัยที่มีพระคุณต่อมนุษย์โลก
ระลึกถึงเสมอค่ะ
นับถือค่ะ
พี่แอ๊ว
มาแบบแว็บๆ อีกค่ะ กว่าจะเข้ามาได้ ก็บ่นเช่นเคย พัฒนายากจัง แต่ก็เข้ามาทักทาย เพราะ หมดหนทางที่จะตามหาน้องชายคนนี้ เจอใน google เรื่องคนในความทรงจำ หวังว่าจะเข้ามาอ่าน ก็ไม่มี เด๋ยวพี่จะเขียนเรื่องคนในความทรงจำ ของพี่ ละกัน ฮาาาาาา
งานมากมาย และ เชื่อว่า จะเข้ามาในนี้ แว็บๆ แต่ด้วยความตั้งใจมากที่ จะบอกว่า คิดถึง ติ่ง กันต์ฐศิษฏ์
หายไปนาน ค่ะ
เรียนจบตามหลักสูตรแล้วค่ะ เห็นภูเขาเป็นภูเขา สายน้ำ ต้นไม้ สรรพสิ่ง เป็น เช่นนั้นเองค่ะ