เมื่อวาน (20 ม.ค. 51) พาเพื่อนต่างชาติ ชาวจีนมุสลิม (ชนชาติหุย – 回族) เที่ยวชม และเดินเล่นย่านเกาะรัตนโกสินทร์ เที่ยววัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม (วัดโพธิ์) มิวเซียมสยาม (อีกสักครั้ง – ช่วงนี้ไปมิวเซียมบ่อย) และวัดอรุณราชวราราม (วัดแจ้ง)
ให้ภาพเล่าเรื่อง (ไปก่อน) กำลังทำเวลา เดี๋ยวไม่ทันขบวนรถไฟล่องใต้ แล้วจะกลับมาเล่าเรื่อง (ด้วยตัวอักษร) อีกครั้งหนึ่ง
พระนอน วัดโพธิ์
ศรัทธา
ดูภาพเพิ่มเติม => AnOtheR GunThaSiTH’s WeB
gunthasith
6 ความเห็น
มกราคม 24, 2009 ที่ 10:02 am
1. ทามมายม่ะชวน ป่ะ มั่ง
2. วัดแจ้ง วิ่งเล่นมาเมื่อครั้งเด็กอนุบาล ประถม ทวีธาภิเศก
น้านแหละ โรงเรียนป้าแอ๊ว ตอนผูกผมเปีย อ่ะความสุของป้า
3. นิยามสุทธิพร ม่ะออก คิดอยู่ น้านแหละ แกเป็นคนชอบใช้ความคิดมั๊กมาก อารายม่ะควรคิดแกก็คิด เป็นคนคิดละเอียดละออละเมียด ลมัย ช้าเนิบเนิบ แบบชอบกำหนดงั้นมั๊ง แต่ก็ร้อนรวดเร็วยามที่ต้องเป็น working woman มาดที่มองแล้วเท่ห์
ม่ะสวย แต่เท่ห์ มาจากคำว่าเสน่ห์ บัญญัติเอง อยู่ที่ความมั่นใจ ลึกๆ ป้าแกมั่นมั่งไม่มั่นมัง แต่แกอยากหมั้น อยากแต่งงานตามประสาหญิงไทยใจงามมีสามีไว้ครอบครอง เอ๋ยไว้คุ้มครองปกครองรักษาให้ร่มเย็นหัวกระบาน อ้า ฮ้า อันนี้ก็ชอบ แต่ที่ปกป้องคุ้มครองดูแลผู้อื่นป้าแกก็ชอบอีก ม่ะรู้ว่าแกจาเอาไงแน่ แต่แกขออย่าเติมไม้เอกที่แก เพราะ คำคำนั้นป้แอ๊วแกลืมไปนานมั๊กมากแร้ววววอ่ะ
หนุกหนานกับสวนยางพารา เซตามอล หนะม่ะต้อง
อยากเดินทางท่องเที่ยว ที่ได้ไปก็เนื่องจากงานทุกทีซิเออ
มกราคม 24, 2009 ที่ 10:13 am
ลืมบอกว่า ได้รับของฝานปีใหม่ แร้ววว
แมวนำโชคดี อ่ะจ้า ชอบ เข้าใจเลือกของง่ายๆที่น่ารักนะเธอ
ขอบพระคุณมั๊กมากจ้า
กลับมาเมื่อไรจา เลี้ยงข้าว นักเขียนมื้อนึ่ง
เป็นการฝากตัวไว้สอนเขียน 5555
โปรด ได้โปรดอย่าหวั่นไหวคร้ามเกรงพี่แอ๊วในความสะสวยมั่นใจน่ารัก อะไรจะพร้อมแล้วขนาดนั้น
อย่าหวั่นสำนวนตรงๆ แบบนี้ เว้าก็ซื่อๆ เซอร์ๆ ด้วยซ้ำ
เค้าบอกว่า พี่แอ๊วไปให้ฟามหวังเค้าอ่ะดิ
เออแหนะ รักก็ยอมให้รักแร้ววจาเอาไงอีก เฮ้อออ.
เจ๋งจริงงง
มกราคม 24, 2009 ที่ 2:13 pm
กลายเป็นคอมเม้นท์เผยความในใจ เล่าความหลังวัยเยาว์แบบ “วันวานยังหวานอยู่” หรือ “ความสุขของสุทธิพร” แถมยังสื่อความเป็น “สุทธิพร” ไปในตัว …
มกราคม 25, 2009 ที่ 4:52 pm
แม่เจ้าว้อยยย. ไฮโซสิอิตี้ ซะนี่กระไร แร้ววกระเหรี่ยงสุทธิพร
จาตามเค้าแบบเดิมๆ เด้อ งง แร้ววรู้เอง
พ่อคู้ณพ่อคุณ ก่าจาเข้ามาแสดงความคิดเห็น ป้าก็ชักจาลืมๆ ว่า ทางเข้ามาเนี่ย มันเหมือนบ้านนอกเข้ากรุง ไงง้าน อ่ะนะ
ที่น้องติ่งเขียน น้าน แหละ พี่ประสงค์ อะ ทรีอินวัน
หมายละ ได้การ ได้การ ทามทีเดียวได้ถึงสามประโยชน์ ฮ้า ฮ้า ดีจิง
ช่วยชี้แนะอีกที อีกหลายที
มือใหม่จาเขียนอารายตรงไหน ค่ะ
มี suthiporn’Weblog แร้ววค่ะ
another word and each together.
มกราคม 25, 2009 ที่ 4:59 pm
ของฝากวันตรุษจีน
.万事如意 ว่านซื่อหยูอี้ ….สมความปรารถนา
恭喜发财 กงสี่ฟาไฉ..ขอให้ร่ำรวย
财源广进 ไฉเหยียนกว่างจิ้น…เงินทองไหลมา
招财进宝 เจาไฉ่จิ้นเป่า..เงินทองไหลมา
年年有余 เหนียนเหนียนโหย่วหยวี๋..เหลือกินเหลือใช้
事事顺利 ซื่อซื่อซุ่นลี่..ทุกเรื่องราบรื่น
金玉满堂 จินยวี้หม่านถัง..ร่ำรวยเงินทอง
一本万利 อิ้เปิ่นว่านลี่…กำไรมากมาย
大吉大利 ต้าจี๋ต้าลี่…ค้าขายได้กำไร
年年发财 เหนียนเหนียนฟาไฉ…รำรวยตลอดไป
龙马精神 หลงหม่าจินเสิน..สุขภาพแข็งแรง
吉祥如意 จี๋เสียงหยูอี้..สมปรารถนา
好运年年 เห่ายวิ่นเหนียนเหนียน..โชคดีตลอดไป
四季平安 ซื่จี้ผิงอัน..ปลอดภัยตลอดปี
一帆风顺 อี้ฝันฟงซุ่น..ทุกอย่างราบรื่น
มกราคม 29, 2009 ที่ 1:15 pm
ในที่สุดก็มีเว็บบล็อกเป็นของตัวเองแล้วนะครับ … เริ่มต้นอาจจะดูไม่ง่ายเท่าไร (แต่จริงๆ ง่ายมาก) กลับขึ้นไปกทม. อาจต้องหาวันว่างๆ สอนมือใหม่หัดเขียนบล็อก (ดีกว่า) เพราะมีหลายขั้นตอนที่อธิบายทางอีเมล หรือทางนี้ คงจะยืดยาวไปถึงเชียงใหม่